فیلد تارگت .

تیراندازی فیلد تارگت با تفنگ بادی در سال ۱۹۸۱ آغاز شد که به عنوان یک جایگزین برای شکار به شمار می آمد .
هدف ها عبارت بودند از صورتک های فلزی شبیه کبوتر، سنجاب، موش خرما و غیره. اهداف مکانیکی تعبیه شده و دارای یک حفره گِرد بود تا منطقه هدف مشخص شود ، این هدف در اثر اصابت تیر (عبور تیر از حفره) بدلیل اصابت به قاشقک پشتی می افتاد و می توانستند آن را از لاین تیراندازی ریست کنند

امروزه فیلد تارگت همچنان صورتک های مخصوص خودش را حفظ کرده است، ضمن آنکه بیشترین قطر منطقه هدف، ۴۰ میلیمتر است. یک میدان تیراندازی عادی، از ۳۰ تا ۵۰ هدف تشکیل می شود که در محدوده های تیراندازی (رِنج) بین ۸ و ۵۰ متر قرار می گیرند. برای هر هدف یک تیر مجاز است و اگر هدف بیفتد، یک امتیاز داده می شود